از زمانی که آتش بس موقت اعلام شده تا به امروز مذاکرات هیچ نتیجه ای نداشته است. مبنای آتش بس بیانیه ده ماده ای جمهوری اسلامی بود که از قرار برداشت هر دو طرف از آن کاملا متفاوت است. تا کنون مذاکرات چه در زمینه باز کردن تنگه هرمز و چه قطع بمباران لبنان توسط اسرائیل در بن بست قرار دارد. بنظر من آتش بس بهانه ای برای تجدید قوای دو طرفه است. رژیم از آنطرف خود را آماده درگیری میکند و از اینطرف آمر...یکا برای رسیدن یک نیروی نظامی و پیاده نظام بزرگ، زمان می خرد.
پیش از آغاز جنگ هم که خیلی ها آنرا محتمل نمیدانستند، مشخص بود که انتقال اینهمه تجهیزات جنگی به مرزهای ایران صرفا نمایشی نمی تواند باشد و انتظاری از مذاکره نباید داشت. از نگاه من امروز هم به همین منوال است. اخباری که از هر طرف می رسد بیشتر رنگ و بوی جنگ روانی دارد تا واقعیت های میدانی. پشت پرده نشانه ها از یک درگیری بزرگ پیش رو را خبر میدهند.
جالب اینجا پاسخ های ترا...مپ در برابر منتقدان به جنگ است. او در واکنش به پاپ که سیاست جنگ را مورد انتقاد قرار داده میگوید: "به پاپ لئو بگوئید که ایران در دو ماه گذشته دست کم چهل و دو هزار معترض بی گناه و کاملا غیرمسلح را کشته است." اما از این مسئله حتی یک کلام هم روی میز مذاکره با جمهوری اسلامی نیست.
بحث اینها با جمهوری اسلامی حقوق بشر نیست بلکه منافع ژئوپلیتیکی، منابع انرژی و تسلط بر خاورمیانه است. آنها رویای خاورمیانه بزرگ با کازینوها و جزیره ی اپس...تین ها را می بینند.
شرایط به شدت حساس و ناپایدار است و ورود به یک دوره سخت و طولانی، دور از ذهن نیست. با این حال همه پارامترها را در اختیار ما نیست، برای همین نمی توان تحلیل یا پیش بینی دقیقی ارائه داد. با این وجود، امیدوارم که این مذاکرات به آتش بسی پایدار منجر شود، آتش بسی که رژیم را به پایان سرکوب، لغو اعدام و بویژه آزادی زندانیان سیاسی متعهد کند و به پایان جنگ در منطقه بیانجامد. جامعه نیازمند دوره ای از آرامش است تا مردم بتوانند آنچه در دی ماه و در خلال یک یک بمباران طولانی بر آنان گذشت را تحلیل کنند و فرصت بازگویی روایت های خود را بیابند.
اما این سئوال همچنان در پیش روی ما قرار دارد : بعد از جنگ رژیمی که سقوط نکرده باشد هارتر، وحشی تر و سرمست از سرنگون نشدن باقی بماند، چه سرنوشتی در انتظار مردم خواهد بود؟
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر